Często zadawane pytania

Konto możesz dodać na cztery sposoby:

• Ręcznie: kliknij „Dodaj konto” i wpisz nazwę konta oraz klucz tajny ze strony konfiguracji 2FA swojego serwisu.

• Kod QR: kliknij „Dodaj konto”, przejdź na kartę „Kod QR” i wgraj zrzut ekranu lub zdjęcie kodu — albo zeskanuj go kamerą lub prosto z ekranu.

• Wklej link: Ustawienia → „Wklej linki”. Pojedynczy link otpauth:// albo cała ich lista, po jednym w wierszu. Tak przenosi się sto kont z innej aplikacji w jednym kroku.

• Plik: zaimportuj .txt z linkami otpauth://, kopię zapasową z tego rozszerzenia albo plik CXF z innej aplikacji.

Z serwisu, który chronisz — Gmaila, GitHuba, banku — a nie z tego rozszerzenia. Rozszerzenie nigdy nie wysyła kodu QR ani klucza e-mailem czy SMS-em: odczytuje ten, który pokazuje Ci serwis, i zamienia go w kody.

• Zaloguj się do serwisu i otwórz jego ustawienia bezpieczeństwa
• Włącz uwierzytelnianie dwuskładnikowe (czasem nazywa się weryfikacją dwuetapową). Jeśli serwis najpierw proponuje SMS-y albo e-mail, wybierz opcję z aplikacją uwierzytelniającą — to ona pokazuje kod QR
• Kod QR pojawi się na ekranie. W rozszerzeniu: „Dodaj konto” → „Kod QR” → „Skanuj QR z ekranu”
• Nie da się zeskanować? Poszukaj obok linku w rodzaju „Nie możesz zeskanować kodu QR?” albo „Wprowadź ręcznie”. Pokazuje on tajny klucz — zwykle 16–32 znaki, litery A–Z i cyfry 2–7, na przykład JBSWY3DPEHPK3PXP. Dodaj go przez „Dodaj konto” → „Ręcznie” → „Tajny klucz”
• Wpisz sześciocyfrowy kod z rozszerzenia z powrotem w serwisie. Dopóki tego nie zrobisz, uwierzytelnianie dwuskładnikowe nie jest włączone

Nie — nie trzeba na nic zezwalać. Rozszerzenie nie prosi z góry o dostęp do żadnych stron. Chrome pozwala mu zajrzeć na stronę tylko w chwili, gdy go na niej używasz:

• „Skanuj QR z ekranu” robi zrzut strony, którą masz przed sobą, w momencie kliknięcia. Dostęp bierze się z tego, że otwierasz rozszerzenie jego ikoną na pasku narzędzi właśnie na tej stronie
• „Wstaw kod 2FA” w menu prawego przycisku wypełnia pole, które kliknięto prawym przyciskiem — samo to kliknięcie jest zgodą. Opcja jest domyślnie włączona; Ustawienia → „Wstawianie kodu prawym przyciskiem” ją wyłącza i włącza

Dlatego w menu Chrome „Dostęp do witryn” dla tego rozszerzenia nie ma czego włączać, a „We wszystkich witrynach” nie jest potrzebne.

Jeśli „Skanuj QR z ekranu” zgłasza, że nie udało się przechwycić strony:

• Chrome chroni niektóre strony przed wszystkimi rozszerzeniami — własne strony ustawień, Chrome Web Store, pliki PDF. Kod QR musi być na zwykłej stronie internetowej
• Jeśli rozszerzenie zostało otwarte przed przejściem na stronę z kodem QR, zamknij je i otwórz ponownie ikoną na pasku narzędzi na tej stronie
• Albo zapisz zrzut ekranu z kodem QR i użyj „Dodaj konto” → „Kod QR” → „Wybierz obraz”

„Skanuj QR aparatem” działa inaczej: otwiera stronę, która prosi o dostęp do kamery. Jeśli wybrano „Blokuj”, zezwól na kamerę dla tej strony w ustawieniach witryny w Chrome — ikona po lewej stronie paska adresu — i spróbuj ponownie.

Gdy otwierasz rozszerzenie na stronie, podświetla ono konto pasujące do tej strony i oznacza je jako „Sugerowane”, żeby nie trzeba było go szukać. Zapamiętuje też, którego konta używasz na każdej stronie.

Jak to wyłączyć: Ustawienia → „Przeglądarka” → „Podpowiadaj konto dla tej strony”. Wyłączenie kasuje też to, co zapamiętano.

Rozszerzenie odczytuje tylko adres karty, na której jesteś, i tylko wtedy, gdy jest otwarte. Nic z tego nie jest wysyłane na nasz serwer.

Tak. Przypisz konto do jego strony, a tam zawsze będzie podpowiadane właśnie ono:

• Otwórz stronę, kliknij konto prawym przyciskiem i wybierz „Używaj na …”
• Albo otwórz „Edytuj konto” i wpisz adres w „Strony” — można wkleić cały link

Na tej stronie konto jest na górze listy pod „Dla tej strony”, a prawy przycisk w polu kodu → „Wstaw kod 2FA” wstawia je bez pytania.

Strona obejmuje też swoje subdomeny, a wygrywa najdokładniejsza. Przypisz jedno konto do example.com, a drugie do admin.example.com: admin.example.com pokaże tylko drugie, a example.com i pozostałe subdomeny tylko pierwsze. Konto przypisane do stron nie jest podpowiadane nigdzie indziej.

Aby skopiować kod zamiast go wstawiać, kliknij prawym przyciskiem w innym miejscu strony → „Skopiuj kod 2FA dla tej strony”.

Strony są zapisane w koncie na Twoim komputerze, szyfrowane razem z nim przy ochronie hasłem i nigdy nie trafiają na nasz serwer.

Zwykle sam kod jest w porządku — tyle że należy do innego kodu QR niż ten, na który czeka serwis. Rozszerzenie samo pilnuje czasu, więc na komputerze nie trzeba niczego zmieniać.

Co zwykle się stało i co zrobić:

• Serwis utworzył nowy kod QR. Robi to za każdym razem, gdy jego strona konfiguracji zostanie odświeżona lub otwarta ponownie, a konto dodane wcześniej przestaje pasować. Zacznij konfigurację w serwisie od nowa, dodaj kod QR, który jest teraz na ekranie, i od razu wpisz jego kod
• Kod pochodzi z innego wpisu. Jeśli ten sam serwis jest na liście dwa razy, działa najnowszy wpis — a podczas konfiguracji serwis chce kodu z konta, które właśnie dodano
• Uwierzytelnianie dwuskładnikowe było już skonfigurowane gdzie indziej, na przykład w aplikacji na telefonie. Rozszerzenie pokazuje kody tylko dla kont, które do niego dodano. Aby przenieść to konto tutaj, skonfiguruj uwierzytelnianie w serwisie jeszcze raz, tym razem z rozszerzeniem
• Serwis chce innego kodu — takiego, który wysłał ci SMS-em lub e-mailem, a nie kodu z aplikacji uwierzytelniającej

Jeśli kod zaraz się zmieni, poczekaj na następny. Zanim usuniesz stary wpis, najpierw wyeksportuj kopię zapasową (Ustawienia → „Eksportuj”). A jeśli samo rozszerzenie pokazuje ostrzeżenie o czasie, zrób to, co w nim napisano.

Aby utworzyć kopię zapasową kont:

• Kliknij ikonę Ustawień (koło zębate)
• Kliknij „Eksportuj”
• Wybierz sposób zapisu pliku:

• Chroniony hasłem (zalecane) — plik jest bezużyteczny dla kogoś, kto nie zna hasła. Zapamiętaj je: bez niego pliku nie da się otworzyć.
• Zwykły plik — cała kopia jako czytelny JSON. Tylko do miejsca, które w pełni kontrolujesz.
• Linki otpauth:// — po jednym w wierszu, w pliku .txt. Odczyta to niemal każda inna aplikacja 2FA, więc to format na przeprowadzkę.
• Format standardowy (CXF) — format wymiany FIDO akceptowany przez inne menedżery haseł i aplikacje 2FA.

Szyfrowany jest tylko pierwszy z nich. Pozostałe trzy zawierają Twoje klucze tajne otwartym tekstem, a każdy, kto ma taki plik, może wygenerować Twoje kody 2FA.

Aby przywrócić konta z kopii zapasowej:

• Kliknij „importuj z kopii zapasowej” na ekranie głównym
• Wybierz plik — kopię z tego rozszerzenia (JSON), .txt z linkami otpauth:// albo plik CXF z innej aplikacji
• Jeśli plik jest chroniony hasłem, podaj je, gdy pojawi się pytanie
• Konta zostaną zaimportowane — w nowej instalacji tyle, ile mieści darmowy plan, a z Pro wszystkie. Rozszerzenie nigdy nie zaimportuje tylko części kont, nie pytając Cię o to najpierw.

Jeśli masz linki jako tekst, a nie jako plik, Ustawienia → „Wklej linki” przyjmą je bezpośrednio.

Uwaga: to dopisuje do istniejących kont, nie zastępuje ich.

Tak — na każdym komputerze, na którym Chrome jest zalogowany na to samo konto Google:

• Zainstaluj rozszerzenie na drugim komputerze
• Zaloguj się tam w Chrome na to samo konto Google i włącz synchronizację, z rozszerzeniami wśród synchronizowanych danych
• W rozszerzeniu sprawdź, czy Ustawienia → „Synchronizacja między urządzeniami” jest włączona. Domyślnie jest
• Konta pojawią się na drugim komputerze, zwykle w ciągu kilku minut

Jeśli w Ustawieniach widać „Zbyt wiele kont do synchronizacji — zostają na tym komputerze”, synchronizacja Chrome nie przeniesie aż tylu. Przenieś je ręcznie: Ustawienia → „Eksportuj” na jednym komputerze, „Importuj” na drugim. Plik chroniony hasłem to najbezpieczniejszy wybór.

Nie ma wersji na telefon: Chrome na telefonie nie uruchamia rozszerzeń. Jeśli chcesz mieć kody także w telefonie, podczas włączania uwierzytelniania dwuskładnikowego w danej usłudze zeskanuj jej kod QR również aplikacją uwierzytelniającą na telefonie — obie będą pokazywać te same kody.

Na Macu możesz też używać aplikacji na Maca (authenticator.sh/pl/mac). Nie synchronizuje się z rozszerzeniem: przenieś konta raz albo wyeksportuj i zaimportuj plik — od tej pory każde ma własną listę.

Tak. Authenticator na Maca to darmowa aplikacja na pasku menu z tym samym interfejsem, językami, grupami, importem i eksportem co rozszerzenie. Do tego:

• Naciśnij ⌘⇧2 w dowolnej aplikacji: otworzy się paleta z kontem dla tej aplikacji lub strony na początku, a Enter wpisze kod w pole, w którym byłeś
• Touch ID odblokowuje kody, gdy włączona jest ochrona hasłem
• Aplikacja skanuje kod QR z ekranu albo kamerą

Wymaga macOS 13 Ventura lub nowszego i działa na Macach z Apple silicon i Intel. Pobierz ją z authenticator.sh/pl/mac. Nie ma aplikacji na Windows ani na telefon.

Tak. To jedna uniwersalna aplikacja, która działa natywnie na Apple silicon (M1 i nowszych) i na Macach z Intel. Wymaga macOS 13 Ventura lub nowszego; na starszym macOS używaj rozszerzenia do Chrome.

W jednym kroku, na tym samym Macu:

• Zainstaluj aplikację na Maca i otwórz ją
• Przy pierwszym uruchomieniu sama znajdzie rozszerzenie i zaproponuje przeniesienie kont. Później: kliknij ikonę aplikacji na pasku menu → „Move from the Chrome Extension…”
• Wybierz profil przeglądarki i przenieś go. Jeśli rozszerzenie jest chronione hasłem, najpierw podaj to hasło

Aplikacja odczytuje konta z danych rozszerzenia w profilu przeglądarki na tym Macu; nic nie przechodzi przez nasz serwer. Działa z rozszerzeniem w Chrome, Brave, Edge, Arc i Vivaldi. Rozszerzenie zachowuje swoje konta, a od tej pory oba mają osobne listy.

Z innego komputera: wyeksportuj plik w rozszerzeniu (Ustawienia → „Eksportuj”) i zaimportuj go w aplikacji na Maca (Ustawienia → „Importuj”).

Każde uprawnienie służy jednej funkcji i wszystkie są opcjonalne:

• Dostępność: żeby wpisać kod w pole, w którym byłeś, gdy naciśniesz Enter w palecie ⌘⇧2. Bez niej kod jest kopiowany, a schowek czyści się po 45 sekundach
• Nagrywanie ekranu: żeby odczytać kod QR z ekranu. Zrzut ekranu jest przetwarzany na Twoim Macu i od razu usuwany. Bez tego uprawnienia użyj kamery albo wybierz obraz
• Automatyzacja: żeby zapytać przeglądarkę o adres bieżącej karty i pokazać pasujące konto na początku. macOS pyta raz dla każdej przeglądarki
• Kamera: żeby zeskanować kod QR, który trzymasz przed kamerą

macOS pyta o każde uprawnienie przy pierwszym użyciu danej funkcji. Każde możesz wyłączyć w Ustawieniach systemowych → Prywatność i ochrona.

Jeśli usuniesz konto przez pomyłkę:

• Kliknij ikonę Ustawień (koło zębate) i otwórz „Kopie automatyczne” w sekcji „Kopia zapasowa i przywracanie”. Rozszerzenie raz dziennie zapisuje kopię Twoich kont i przechowuje 7 ostatnich.
• Kliknij „Przywróć” przy kopii sprzed usunięcia. Przywracanie tylko dodaje brakujące konta — to, co masz teraz, się nie zmienia.
• Nie ma go w żadnej kopii? Przywróć je z wyeksportowanego pliku kopii zapasowej: „Importuj” w tej samej sekcji.
• Tam też go nie ma? Zostaje tylko sam serwis: dopóki jesteś w nim zalogowany, wyłącz i ponownie włącz 2FA, a potem dodaj nowy kod QR.

Kopie automatyczne są przechowywane wewnątrz rozszerzenia. Usunięcie rozszerzenia lub wyczyszczenie danych przeglądarki usuwa także je — dlatego nie instaluj rozszerzenia ponownie, żeby odzyskać konto.

Kody TOTP powstają na podstawie zegara urządzenia, więc jeśli odbiega on od rzeczywistego czasu o ponad ~30 sekund, serwisy będą odrzucać Twoje kody.

Jak naprawić:

• macOS: Ustawienia systemowe → Ogólne → Data i godzina → włącz „Ustawiaj datę i godzinę automatycznie"
• Windows: Ustawienia → Czas i język → Data i godzina → włącz „Ustaw czas automatycznie", a potem kliknij „Synchronizuj teraz"
• Linux: włącz NTP / automatyczną datę i godzinę w ustawieniach

Po synchronizacji otwórz rozszerzenie ponownie — ostrzeżenie zniknie, a kody znów będą akceptowane. Poprawić trzeba tylko zegar urządzenia; same kody nadal powstają offline.

To ustawienia zaawansowane (zwykle wartości domyślne wystarczą):

• Algorytm: funkcja skrótu, z której wyliczany jest kod (standardem jest SHA1)
• Cyfry: długość kodu (najczęściej 6, czasem 8)
• Okres: jak długo kod jest ważny (standardowo 30 sekund)

Większość serwisów używa: SHA1, 6 cyfr, 30 sekund.

Twoje konta są przechowywane w przeglądarce — na Twoim urządzeniu, a jeśli synchronizacja jest włączona, także na Twoim własnym koncie Google, w synchronizacji Chrome. Twoje klucze tajne, nazwy kont i kody nigdy do nas nie trafiają.

• Klucze tajne nigdy nie opuszczają urządzenia
• Automatyczne kopie lokalne (7 ostatnich) na wypadek awarii
• Przechowywane w pamięci Chrome, a synchronizacja to opcjonalna druga kopia

Domyślnie kody są zapisywane bez szyfrowania i chronione logowaniem do komputera oraz profilem Chrome — tak jak w większości rozszerzeń uwierzytelniających. Aby uzyskać mocniejszą ochronę, włącz ochronę hasłem w Ustawieniach: Twoje kody, łącznie z kopiami zapasowymi, będą wtedy zaszyfrowane na urządzeniu i nie da się ich odczytać bez hasła.

Raz dziennie rozszerzenie łączy się jednak z naszym serwerem — na potrzeby darmowego planu i Pro — i przesyła anonimowy identyfikator oraz kilka liczb, nigdy Twoje konta. Pełną listę tego, co wysyła, znajdziesz niżej, w pytaniu „Co rozszerzenie przesyła na wasz serwer?”.

Raz dziennie rozszerzenie łączy się z naszym serwerem, api.authenticator.sh, żeby działały darmowy plan i Pro. Przesyła:

• losowy identyfikator utworzony przez tę instalację — niepowiązany z Twoim kontem Google, adresem e-mail ani przeglądarką, chyba że kupisz Pro: wtedy zakup wiąże go, a także każdą inną instalację, na której Twój klucz licencyjny jest aktywny, z adresem e-mail podanym przy płatności
• wersję rozszerzenia, jego język i język Twojej przeglądarki
• datę instalacji oraz informację, czy nastąpiła przed wersją 1.14.0
• liczbę Twoich kont — samą liczbę, bez wskazania, które to konta
• czy ochrona hasłem i synchronizacja są włączone oraz czy rozszerzenie otwiera się jako popup, okno czy panel boczny oraz jaki styl jest wybrany — jasny czy ciemny
• jakie zasady darmowego planu i jaką licencję ma obecnie ta instalacja, oraz czy ma już Twój klucz licencyjny
• krótką listę zdarzeń związanych z płatnościami: osiągnięto limit, ekran Pro został wyświetlony lub zamknięty, wybrano plan, podjęto próbę płatności albo aktywacji klucza licencyjnego

Nasz serwer ustala Twój kraj na podstawie samego żądania; Twojego adresu IP nie zapisuje.

Rozszerzenie nigdy nie przesyła Twoich kluczy tajnych, nazw kont, wystawców, kodów ani stron, na których ich używasz. Gdy odinstalowujesz rozszerzenie, strona opinii otrzymuje ten sam identyfikator: zaraz po otwarciu zgłasza naszemu serwerowi, że ta instalacja została usunięta, a odpowiedź — jeśli jej udzielisz — zostaje z nią powiązana. Szczegóły opisuje polityka prywatności, a kod, który buduje to żądanie, jest otwarty.

Otwórz Ustawienia i włącz „Ochronę hasłem". Twoje kody zostaną zaszyfrowane na tym urządzeniu, więc nikt nie odczyta ich bez hasła — ani osoba korzystająca z Twojego komputera, ani wirus wykradający dane przeglądarki, ani nikt przez synchronizację Twojego konta Google.

Otrzymasz też kod odzyskiwania. Zapisz go poza tą przeglądarką: to jedyny sposób powrotu, jeśli zapomnisz hasła. Nie możemy zresetować go za Ciebie.

To Ty decydujesz, jak często pytać o hasło: za każdym razem, po kilku minutach bezczynności albo raz do zamknięcia przeglądarki. Ochronę możesz wyłączyć w każdej chwili, podając hasło.

Tak. Google Authenticator eksportuje konta jako kod QR na telefonie, a rozszerzenie odczytuje go kamerą komputera:

• Otwórz Google Authenticator na telefonie
• Dotknij menu ⋮ (u góry po prawej) → „Przenieś konta” → „Eksportuj konta”
• Wybierz konta i dotknij Dalej. Telefon pokaże kod QR
• W rozszerzeniu: Dodaj konto → Kod QR → „Skanuj QR aparatem” i skieruj kamerę komputera na ekran telefonu
• Dużo kont? Google Authenticator dzieli je na kilka kodów QR — dotknij Dalej na telefonie i zeskanuj każdy z nich

Komputer nie ma kamery? Sfotografuj kod QR innym telefonem lub aparatem, prześlij zdjęcie na komputer i użyj Dodaj konto → Kod QR → „Wybierz obraz”. Zrzut ekranu nie zadziała: na Androidzie Google blokuje zrzuty tego ekranu eksportu, więc drugie urządzenie to jedyny sposób, by go uchwycić. „Skanuj QR z ekranu” też tu nie pomoże — odczytuje kody widoczne na ekranie tego komputera, a nie telefonu.

Drugiego urządzenia też nie ma? Wtedy skonfiguruj konta po kolei: na stronie wyłącz uwierzytelnianie dwuskładnikowe i od razu włącz ponownie, a potem Dodaj konto → Kod QR → „Skanuj QR z ekranu”.

Jeśli masz już link przeniesienia jako tekst — zaczyna się od otpauth-migration:// — wklej go w Ustawienia → „Wklej linki”.

Nie usuwaj Google Authenticator z telefonu, dopóki kod z rozszerzenia nie zostanie przyjęty.

Tak — z pliku, który potrafi wyeksportować większość aplikacji 2FA. W rozszerzeniu otwórz Ustawienia → „Importuj” i wybierz ten plik:

• Proton Authenticator: w aplikacji otwórz Ustawienia → Eksportuj i wybierz eksport bez hasła. Dostaniesz plik .json.
• Aegis i 2FAS: ich eksport, z hasłem lub bez (2FAS zapisuje go jako plik .2fas, Aegis jako .json). Jeśli plik ma hasło, rozszerzenie o nie zapyta — służy tylko do otwarcia pliku na twoim komputerze i nie jest zapisywane.
• Bitwarden, FreeOTP+ i andOTP: ich eksport wykonany bez hasła (plik .json).
• FreeOTP: kopia zapasowa robiona w aplikacji zawsze ma hasło. Wybierz ten plik i wpisz to samo hasło — służy tylko do otwarcia pliku na twoim komputerze i nie jest zapisywane.
• Ente Auth lub inna aplikacja, która eksportuje linki otpauth://: plik .txt z jednym linkiem w wierszu — albo skopiuj linki i wklej je w Ustawienia → „Wklej linki”.
• Aplikacja, która eksportuje standardowy format CXF: ten plik.

Chronionych hasłem kopii zapasowych innych aplikacji — Proton Authenticator, Bitwarden, andOTP — nie da się tu otworzyć: wyeksportuj je ponownie bez hasła. Ten plik zawiera twoje klucze tajne bez szyfrowania, więc usuń go, gdy tylko konta znajdą się w rozszerzeniu, i nie usuwaj starej aplikacji, dopóki kod z rozszerzenia nie zostanie przyjęty.

Google Authenticator nie eksportuje pliku: zobacz „Czy mogę zaimportować z Google Authenticator?”.

Jeśli stracisz dostęp do tego rozszerzenia i nie masz kopii:

• Trzeba będzie wyłączyć 2FA w każdym serwisie, którego to dotyczy
• Następnie ponownie włączyć 2FA i dodać konta od nowa
• Kody odzyskiwania z serwisów trzymaj w bezpiecznym miejscu

Zapobieganie: regularnie eksportuj kopie zapasowe i przechowuj je bezpiecznie!

Tak, korzystanie z niego jest bezpłatne. Instalacja nic nie kosztuje, a darmowy plan ma wszystkie funkcje oprócz kopii zapasowej w chmurze:

• Instalacje sprzed wersji 1.14.0 zachowują nielimitowane konta, za darmo. Dla nich nic się nie zmienia.
• Nowe instalacje mogą mieć limit liczby kont dostępnych za darmo. Pro znosi ten limit i dodaje zaszyfrowaną kopię zapasową w chmurze.
• Limit może co najwyżej zablokować dodanie nowego konta. Każde konto, które już masz, nadal pokazuje kod, a eksport, kopie zapasowe, przywracanie i synchronizacja działają dalej — z Pro lub bez niego, także po zakończeniu subskrypcji.

Limit jest sprawdzany na Twoim komputerze, na podstawie ostatniej polityki podpisanej przez nasz serwer, więc limit, który rozszerzenie już otrzymało, obowiązuje także offline. Dopóki rozszerzenie choć raz nie połączy się z naszym serwerem, nic nie jest ograniczone.

Nielimitowane konta i kopia zapasowa w chmurze. Wszystko inne działa tak samo z Pro i bez niego.

• Nielimitowane konta: dodawaj tyle, ile potrzebujesz.
• Kopia zapasowa w chmurze: zaszyfrowana kopia Twoich kont na naszym serwerze, więc utrata tego komputera nie oznacza utraty kodów. Aby ją włączyć, otwórz Ustawienia → „Kopia zapasowa i przywracanie” → „Kopia zapasowa w chmurze” → „Włącz”. Jest zabezpieczona kodem odzyskiwania kopii, który nigdy nie opuszcza Twojej przeglądarki, więc nie możemy jej otworzyć. Na nowym komputerze wpisz swój klucz licencyjny, a potem ten kod. Jeśli Pro wygaśnie, kopie nadal można przywrócić przez 90 dni.
• Plany: subskrypcja miesięczna lub roczna albo jednorazowy zakup dożywotni. To, które z nich widzisz, może się różnić, dopóki szukamy właściwych cen.
• Płatność odbywa się w Stripe Checkout, w nowej karcie. Sprzedawcą (merchant of record) jest Link, usługa płatnicza Stripe: zajmuje się potwierdzeniami zakupu, podatkami i pytaniami dotyczącymi zamówienia.
• Pro włącza się samo w przeglądarce, w której dokonano płatności. Na innym komputerze otwórz Ustawienia → Pro → „Mam klucz licencyjny” i wpisz swój klucz (2FA-XXXXX-XXXXX-XXXXX-XXXXX). Jedna licencja działa na maksymalnie 5 urządzeniach; urządzenie, które przez 60 dni nie połączyło się z serwerem, samo zwalnia swoje miejsce. Potrzebujesz więcej urządzeń? Napisz na support@authenticator.sh z adresu użytego przy płatności, a zwiększymy limit Twojej licencji.
• Zarządzanie subskrypcją lub jej anulowanie: Ustawienia → Pro → „Zarządzaj subskrypcją”. Po anulowaniu Pro działa do końca już opłaconego okresu.

Klucz jest w e-mailu wysłanym po płatności; pokazała go też strona, która otworzyła się, gdy płatność przeszła.

Jeśli nie możesz go znaleźć, otwórz rozszerzenie na komputerze, na którym go potrzebujesz, i wybierz Ustawienia → Pro → „Przejdź na Pro” → „Przywróć zakup”. Wpisz adres e-mail użyty przy płatności, a klucz zostanie na niego wysłany ponownie. Ten sam przycisk jest na ekranie, który pojawia się po osiągnięciu darmowego limitu.

Jeśli e-mail nie dotrze, napisz na support@authenticator.sh z adresu użytego przy płatności, a wyślemy Ci klucz. Nigdy nie wysyłaj nam klucza tajnego ani pliku kopii zapasowej — nie są do tego potrzebne.