Wklej klucz 2FA i zobacz kod, który daje w tej chwili, oraz ile mu zostało. Nic nie jest wysyłane ani zapisywane — wszystko dzieje się w tej karcie.
Klucz base32, który pokazał serwis — spacje i myślniki nie przeszkadzają. Możesz też wkleić cały link otpauth://totp/…, a ustawienia poniżej wypełnią się same.
••• •••
Wpisz klucz tajny, aby zobaczyć bieżący kod.
Kod jest liczony tutaj, w tej karcie. Twój klucz nie trafia do nas, nie pojawia się w pasku adresu i nie jest zapisywany — wystarczy zamknąć stronę, by po nim nie zostało nic. Gdy w polu jest już klucz, strona pyta ten serwis o bieżący czas — o znacznik czasu i nic więcej — żeby źle chodzący zegar po cichu nie wygenerował błędnego kodu. Twojego klucza w tym żądaniu nie ma i nigdy nie opuszcza on tej karty.
Kod liczy twoja przeglądarka własną kryptografią. Jedyne, o co ta strona pyta serwis, to bieżący czas — żeby wychwycić rozjechany zegar. Twojego klucza w tym żądaniu nie ma i nie opuszcza on karty.
TOTP to czas plus klucz, więc urządzenie spieszące się o minutę tworzy kody poprawne i mimo to odrzucane. Jak sprawdzić zegar.
Nieliczne serwisy używają SHA256, ośmiu cyfr albo okna 60 sekund. Co znaczą te ustawienia.
Szukasz samego klucza? To ciąg, który serwis pokazuje pod „nie możesz zeskanować kodu QR?” przy konfiguracji 2FA — gdzie go znaleźć.
Klucz TOTP jest kluczem długoterminowym: kto go ma, generuje twoje kody bez końca. Wpisanie go na stronie internetowej — także tej — jest świadomą decyzją: na komputerze, któremu ufasz, i z powodów opisanych wyżej. Na co dzień klucz nie powinien tu mieszkać, a ta strona niczego nie zachowuje — nie ma tu więc do czego wracać.
Do codziennej 2FA trzymaj klucze w rozszerzeniu: zostają na twoim urządzeniu, można je zamknąć hasłem, a lokalne kopie zapasowe sprawiają, że reset przeglądarki nie kosztuje cię kont.
Authenticator generuje te same kody prosto z paska przeglądarki, offline i bez wklejania klucza gdziekolwiek.
Dodaj do Chrome — Za darmo