Wersja 1.12.0

Twój kod, bez otwierania czegokolwiek

Prawy przycisk na polu kodu, na dowolnej stronie, jedna pozycja do wybrania i kod jest w środku. Bez wyskakującego okna, bez przełączania okien, bez przepisywania sześciu cyfr, zanim wygasną.

Pozycja pojawia się przy polach tekstowych. Nic więcej się nie zmienia.

Jak to działa

1Kliknij prawym przyciskiem pole, w które ma trafić kod.
2Wybierz «Wstaw kod 2FA». Konto dla strony, na której jesteś, zostanie wybrane samo.
3Cyfry trafiają do pola — również w wariancie z osobną kratką na cyfrę: jest obsługiwany jak wklejenie, więc kratki wypełniają się po kolei.

Dlaczego to bezpieczne

Wstawienie kodu to jedyna rzecz, którą to rozszerzenie w ogóle dotyka strony. Warto powiedzieć dokładnie, co to znaczy: «potrafi pisać na stronach» i «potrafi czytać strony» to zupełnie różne uprawnienia, a proszone jest tylko o pierwsze.

Nic się nie wykonuje, dopóki nie wybierzesz

To nie jest content script. Na odwiedzanych stronach nie istnieje żaden kod rozszerzenia. Wstrzykiwany jest dopiero w chwili wyboru pozycji menu, a ten gest daje jedną kartę, jedno wywołanie, odwoływane w momencie przejścia dalej. Potem nic nie zostaje.

Nie ma prawa czytać stron

Rozszerzenie nie deklaruje żadnych uprawnień do witryn — listę widać w Chrome Web Store, są tam cztery krótkie pozycje i żadna nie jest stroną. Nie może czytać Twoich otwartych stron i nie wie, jakie witryny odwiedzasz.

Pisze, a nie zbiera

Patrzy na pola formularza w jednym celu: żeby zdecydować, do którego trafi kod. To, co znajdzie, zostaje użyte na miejscu i nigdzie dalej nie idzie. Nie wykonuje przy tym ani jednego zapytania sieciowego — nie ma serwera, do którego cokolwiek mogłoby pójść.

Woli odmówić, niż zgadywać

Jeśli nie ma pola, którego jest pewne, kopiuje kod do schowka i mówi o tym, zamiast wstawiać go w złe miejsce. Jeśli pole jest za krótkie na cały kod, odmawia: ucięty kod wygląda jak sukces i zawodzi w najgorszym momencie.

Niczego z tego nie trzeba brać na wiarę. Cała część działająca na stronie to jeden czytelny plik i jedyny kod, jaki kiedykolwiek się tam wykonuje: zobacz na GitHubie.

Ponadto w tym wydaniu

Odblokowanie chronionego hasłem sejfu kluczem passkey — Touch ID, Windows Hello albo telefon — przy czym hasło i kod odzyskiwania działają dokładnie tak jak wcześniej.
Eksport w Credential Exchange Format, formacie wymiany FIDO Alliance, który czytają inne menedżery haseł i aplikacje uwierzytelniające.
Sprawdzanie zegara, które po cichu przestało działać u wszystkich, zostało naprawione: trzy niezależne źródła czasu zamiast dwóch, a poprawki teraz wygasają.
Interfejs otwiera się w języku przeglądarki zamiast po angielsku — we wszystkich dwudziestu językach, w których już był.

Pełny techniczny wykaz zmian jest na GitHubie: informacje o wydaniu.

Jeszcze nie masz?

Za darmo, otwarty kod, bez zakładania konta.

Dodaj do Chrome